Στο Nehru Place του Delhi και στο Lamington Road του Mumbai, τεχνικοί κατασκευάζουν λειτουργικούς φορητούς υπολογιστές από διασωθέντα μέρη πολλών συσκευών που ήταν στα σκουπίδια.
Αυτά τα “Frankenstein” μηχανήματα πωλούνται για περίπου 110 δολάρια Αμερικής. Οι τεχνικοί συναρμολογούν χρησιμοποιήσιμα εξαρτήματα – μητρικές πλακέτες, πυκνωτές, οθόνες και μπαταρίες – που προέρχονται από ηλεκτρονικά απόβλητα της τοπικής αγορά και από χώρες όπως το Dubai και η Κίνα.
“Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται να έχουν το πιο πρόσφατο μοντέλο· θέλουν απλώς κάτι που λειτουργεί και δεν χαλάσουν πολλά χρήματα”, είπε ένας τεχνικός στο TheVerge.
Αυτό το οικοσύστημα επισκευής λειτουργεί σε μια μεγαλύτερη μάχη ενάντια στις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες που πιέζουν για προγραμματισμένη αχρήστευση συσκευών μέσω συνεχιζόμενων αναβαθμίσεων (βλέπε την απαίτηση της Microsoft για αγορά νέων υπολογιστών).
Πολλοί τεχνικοί προμηθεύονται εξαρτήματα από το Seelampur, τον μεγαλύτερο κόμβο ηλεκτρονικών απορριμμάτων της Ινδίας που επεξεργάζεται μέχρι και 30.000 τόνους καθημερινά. Να αναφέρουμε ότι οι εργαζόμενοι εκεί διαχειρίζονται τοξικά υλικά με ελάχιστη προστασία.
“Η Ινδία είχε πάντα μια κουλτούρα επισκευής”, ανέφερε ο Satish Sinha της Toxics Link, “αλλά οι εταιρείες πιέζουν για προγραμματισμένη αχρήστευση συσκευών, καθιστώντας τις επισκευές πιο δύσκολες και αναγκάζοντας τους ανθρώπους να αγοράσουν νέες συσκευές”.
Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….
