Το προφίλ του hacker

Την εικόνα των hacker βάλθηκε να αποκαταστήσει ένας αμερικανός κοινωνιολόγος κρίνοντας ότι η αντίληψη που έχει επικρατήσει στην κοινωνία για αυτούς είναι παραπλανητική. Μελετώντας την κουλτούρα τους κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο «πραγματικός εαυτός» τους απέχει πολύ από αυτό που φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος. Συχνά βλέπουμε τους χάκερ ως καταχθόνιες ιδιοφυΐες, αποφαίνεται στο σχετικό άρθρο του, όμως μια πιο ακριβής περιγραφή τους είναι μάλλον ότι πρόκειται για ταλαντούχους, αν και ενίοτε κακόβουλους, τεχνίτες.

«Ο hacker παρουσιάζεται κατά κάποιον τρόπο σαν ένα υπόγειο ψηφιακό ον που καραδοκεί κάπου εκεί έξω έτοιμο να σου αδειάσει τις τσέπες» εξηγεί σε δελτίο Τύπου ο Κέβιν Στάινμετς, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας, Ανθρωπολογίας και Κοινωνικής Εργασίας στο Κολέγιο Τεχνών και Επιστημών του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Κάνσας. «Το χάκινγκ όμως είναι κάτι πολύ πιο ευρύ από αυτό. Μπορεί επίσης να αφορά τον προγραμματισμό δωρεάν ή ανοιχτής πρόσβασης λογισμικών, το χάκινγκ υλισμικού και διάφορα είδη χάκινγκ ασφαλείας μεταξύ άλλων».

Ενα από τα αντικείμενα μελέτης του κ. Στάινμετς είναι η κουλτούρα του hacking και τα τεχνολογικά εγκλήματα. Στο πλαίσιο αυτό θέλησε, όπως λέει, να διερευνήσει τι ακριβώς είναι ένας hacker και τι σημαίνει το hacking. Για να το κάνει προχώρησε σε ανάλυση διαφόρων στοιχείων αλλά και σε εθνογραφική μελέτη συναντώντας hacker, περνώντας χρόνο μαζί τους και παίρνοντας συνεντεύξεις. Η απάντηση στην οποία κατέληξε είναι ότι το hacking αποτελεί μια παραβατική τέχνη της ύστερης σύγχρονης εποχής.

«Το χάκινγκ εμφανίστηκε ως μια κομπιουτερίστικη, προσανατολισμένη στην τεχνολογία κουλτούρα η οποία ήταν λίγο κακόβουλη αλλά στην ουσία αφορούσε τον προγραμματισμό» αναφέρει. «Εξελίχθηκε με τον χρόνο για να γίνει τελικά μια υποκουλτούρα με μεγάλη πολυμορφία, ωστόσο εμείς, ως κοινωνία, εστιάζουμε μόνο σε αυτόν τον έναν θύλακο που αναδύθηκε μέσα από τον τομέα της ασφάλειας. Αυτοί οι hacker είναι μια μικρή αλλά ηχηρή μειονότητα, όπως μου είπε κάποτε ένας χάκερ».

Ο κ. Στάινμετς μελέτησε διάφορα χαρακτηριστικά των hacker: τις απόψεις τους σχετικά με την ιδιωτική σφαίρα και τα προσωπικά δεδομένα, το οικογενειακό και το κοινωνικό τους υπόβαθρο και τις αντιλήψεις τους σχετικά με την κυβέρνηση και τις Αρχές. Η κυριότερη παρατήρηση που έκανε μέσα από αυτή τη μελέτη ήταν ότι υπάρχει μια ομοιότητα ανάμεσα στους hacker και στους τεχνίτες. Συγκεκριμένα, όπως λέει, ένας hacker και ένας τεχνίτης μοιράζονται τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:

«Το χάκινγκ θέλει μαστοριά και επίσης μοιάζει πολύ με τη δουλειά του μάστορα» λέει ο καθηγητής. «Ισως ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να το κατανοήσουμε είναι ως μια παραβατική, τεχνολογική τέχνη».

Σύμφωνα με την έρευνα του κ. Στάινμετς, ο όρος «χάκινγκ» κάποια στιγμή διαχωρίστηκε από την αρχική υποκουλτούρα μέσα στην οποία είχε γεννηθεί. Το χάκινγκ, όπως αναφέρει, ξεκίνησε στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 μέσα από μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι ενδιαφέρονταν για την τεχνολογία και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Σήμερα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το «χακάρισμα» τηλεφώνων και άλλων συσκευών ή την παραβίαση των συστημάτων ασφαλείας.Στις πολιτικές συζητήσεις ή στα μέσα ενημέρωσης συχνά ο όρος χάκινγκ αναφέρεται με βάση αποκλειστικά και μόνο το αποτέλεσμα, όπως π.χ. η εισχώρηση σε ένα δίκτυο, η απάτη με πιστωτικές κάρτες ή άλλα αντίστοιχα στερεότυπα, επισημαίνει ο καθηγητής. Οι αναφορές αυτού του είδους όμως παραβλέπουν, όπως προσθέτει, το γεγονός ότι το χάκινγκ αφορά περισσότερο τη διαδικασία παρά το αποτέλεσμα. Χωρίς αυτό το βασικό χαρακτηριστικό του «μάστορα», υποστηρίζει, ένα άτομο το οποίο διαπράττει ορισμένα τεχνολογικά εγκλήματα δεν είναι απαραίτητα hacker.

«Αν κάποιοι επιδίδονται σε αυτού του είδους τη συμπεριφορά μόνο και μόνο επειδή επιδιώκουν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, η έρευνά μου δείχνει ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν απολύτως χάκερ» υπογραμμίζει. «Για να είναι κάποιος hacker πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά του τεχνίτη – πρέπει να του αρέσει η δουλειά του και να είναι αφοσιωμένος σε αυτήν».

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «British Journal of Criminology» με τον τίτλο: «Craft(y)ness: an Ethnographic Study on Hacking».

Πηγή: tovima.gr