Αυτή την εβδομάδα το Εργαστήριο Πληροφορικής και Τεχνητής Νοημοσύνης του MIT (Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory ή απλά CSAIL) ανακοίνωσε ότι ένα κρυπτογραφημένο παζλ που υπάρχει εδώ και 20 χρόνια λύθηκε από έναν αυτοδίδακτο προγραμματιστή από το Βέλγιο, 15 χρόνια νωρίτερα από ό, τι περίμεναν οι επιστήμονες του MIT.
Ο Bernard Fabrot πέρασε τα τελευταία τρία μιση χρόνια με υπολογισμούς σε ένα παζλ που ανακοινώθηκε αρχικά από τους ερευνητές του MIT το 1999. Ξεχωριστά, μια άλλη ομάδα με επικεφαλής τον τεχνικό Simon Peffers σχεδόν πλησιάζει στην ολοκλήρωση του σχεδιασμού μιας λύσης.
Το παζλ ουσιαστικά περιλαμβάνει τη διεξαγωγή περίπου 80 τρισεκατομμυρίων διαδοχικών squarings και σχεδιάστηκε για να σταματήσει οποιαδήποτε προσπάθεια επίλύση του με τη χρήση παράλληλων υπολογιστών.
Οι Fabrot και Peffers όμως χρησιμοποίησαν πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις στο παζλ. Ο Fabrot χρησιμοποίησε έναν απλό επεξεργαστή Intel Core i7-6700 και υπολόγισε τη λύση χρησιμοποιώντας την πολυλειτουργική βιβλιοθήκη αριθμητικής ακρίβειας GNU (GMP).
Εν τω μεταξύ, η ομάδα του Peffers χρησιμοποίησε έναν νέο αλγόριθμο τετραγωνισμού (σχεδιασμένος από τον Erdinç Öztürk από το Πανεπιστήμιο Sabanci) για να τρέξει ένα προγραμματιζόμενο επιταχυντή hardware που ονομάζεται FPGA. Η ομάδα, φαίνεται να είναι σε πολύ καλό δρόμο για να ολοκληρώσει το παζλ στις 11 Μαΐου μετά από δύο μήνες υπολογισμών.
“Έχουν πραγματοποιηθεί πρόοδοι στο hardware υλικού αλλά και στο software πολύ παραπάνω από ό, τι πρόβλεψα το 1999”, αναφέρει ο καθηγητής του MIT Ron Rivest, ο οποίος ανακοίνωσε για πρώτη φορά το παζλ τον Απρίλιο του 1999 εορτάζοντας τα 35 χρόνια ερευνών στο Εργαστήριο Επιστήμης Υπολογιστών (τώρα CSAIL) του MIT.
“Η βασική πρόκληση του παζλ των περίπου 80 τρισεκατομμύρια squarings παραμένει πάρα πολύ δύσκολη, αλλά οι πόροι που απαιτούνται για να πραγματοποιήσουν ένα ενιαίο τετραγωνισμό έχουν μειωθεί πολύ περισσότερο από ό, τι πρόβλεψα”.
Το παζλ είναι ένα παράδειγμα μιας “επαληθεύσιμης λειτουργίας καθυστέρησης” (verifiable delay function ή VDF), που σημαίνει ότι η απάντηση μπορεί να βρεθεί μόνο μετά από ένα ορισμένο αριθμό βημάτων.
Επειδή οι VDF μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουν αντικειμενική τυχαιότητα, και έχουν προταθεί σαν πιθανές προσεγγίσεις για τη βελτίωση της ασφάλειας και της κλιμάκωσης των συστημάτων blockchain όπως το Ethereum και το Filecoin.
Στην αρχική ανακοίνωση, το Laboratory for Computer Science του MIT υποσχέθηκε ότι, αν δεν βρεθεί μια σωστή λύση, θα ανοίξουν μια ειδική “κάψουλα” σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Frank Gehry που είναι γεμάτη με ιστορικά αντικείμενα από τους ανθρώπους όπως τον εφευρέτη του Web Tim Berners-Lee, τον συν-εφευρέτη του Ethernet Bob Metcalfe και τον ιδρυτή της Microsoft Bill Gates.
________________
Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….
