Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Microsoft, Satya Nadella, προειδοποιεί τις επιχειρήσεις που υιοθετούν την τεχνητή νοημοσύνη.
Σε μια μακροσκελή ανάρτηση στο X, ο Nadella αποκαλεί το πρόβλημα “Παράδοξο της Αντίστροφης της Πληροφορίας” ή “Reverse Information Paradox.” Οι εταιρείες πληρώνουν για να έχουν πρόσβαση στην Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά στη συνέχεια πρέπει να τροφοδοτούν το σύστημα με τα προσωπικά τους δεδομένα, τις εσωτερικές διαδικασίες, τις λίστες των εργαζομένων, τις αξιολογήσεις και τις θεσμικές τους γνώσεις για να την κάνουν χρήσιμη.
“Ουσιαστικά πληρώνετε για πληροφορίες δύο φορές, μία φορά με χρήματα και ξανά με κάτι ακόμη πιο πολύτιμο: την ιδιόκτητη γνώση που πρέπει να αποκαλύψετε για να κάνετε αυτές τις πληροφορίες χρήσιμες», αναφέρει ο Nadella.
Είναι ένα ανησυχητικό επιχείρημα και πιθανώς ισχύει. Ακούγεται όμως λίγο υπερβολικό από τη Microsoft, έναν από τους μεγαλύτερους πωλητές cloud computing, εταιρικού λογισμικού και υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης στον πλανήτη.
Η εταορεία θέλει οι επιχειρήσεις να μεταφέρουν τα αρχεία, τους υπαλλήλους, τις ροές εργασίας, τις ταυτότητές τους και όλο και περισσότερο τη λήψη αποφάσεων σε πλατφόρμες που ελέγχονται από τη Microsoft και τώρα, ο Διευθύνων Σύμβουλός της προειδοποιεί για την διάθεση υπερβολικής γνώσης σε παρόχους Τεχνητής Νοημοσύνης.
Ο Nadella δεν κάνει λάθος, αλλά οι επιχειρήσεις θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στο ποιος εκδίδει την προειδοποίηση και τι μπορεί να κερδίσει η Microsoft από αυτήν.
Υποστηρίζει ότι ο πραγματικός κίνδυνος υπερβαίνει την ανάρτηση ενός εμπιστευτικού εσωτερικού εγγράφου. Τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης μπορούν να μάθουν από προτροπές, την χρήση εργαλείων, την ανατροφοδότηση, τις διορθώσεις, τις αξιολογήσεις και τις αποφάσεις.
“Κάθε διόρθωση αποστάζεται σε θεσμική τεχνογνωσία”, αναφέρει ο Nadella. “Είναι το είδος της γνώσης που ένας ανταγωνιστής δεν θα μπορούσε ποτέ να αγοράσει και το είδος που διαρρέει σχεδόν ανεπαίσθητα: σιγά σιγά, διόρθωση με την διόρθωση, αξιολόγηση με την αξιολόγηση”.
Αυτό είναι ίσως το ισχυρότερο επιχείρημα. Οι εταιρείες συχνά αντιμετωπίζουν τις προτροπές και τις συνομιλίες με την Τεχνητή Νοημοσύνη σαν αναλώσιμες, αλλά αυτές οι αλληλεπιδράσεις μπορούν να αποκαλύψουν πώς λύνουν προβλήματα οι εργαζόμενοι, τι θέλουν οι πελάτες, ποιες εξαιρέσεις έχουν σημασία, πώς καθορίζονται οι τιμές και τι θεωρεί ο οργανισμός επιτυχημένο αποτέλεσμα.
Μια μακρά διαδρομή προτροπών και διορθώσεων μπορεί να αποκαλύψει πώς λειτουργεί στην πραγματικότητα η επιχείρηση. Αυτές οι πληροφορίες μπορεί να είναι πολύ πιο πολύτιμες από τα έγγραφα που ανεβαίνουν.
Ο Nadella αναφέρει ότι ο οργανισμός που δημιουργεί αυτή τη γνώση θα πρέπει να την κατέχει.
“Καταναλώνοντας ευφυΐα, δημιουργείτε ευφυΐα”, αναφέρει. “Και αυτό που δημιουργείτε θα πρέπει να σας ανήκει”.
Λογικό. Το πρόβλημα είναι ότι η λύση που προτείνει ο Nadella φαίνεται ύποπτα βολική για τη Microsoft.
Υποστηρίζει ότι οι εταιρείες θα πρέπει να δημιουργούν ιδιωτικά συστήματα αξιολόγησης, να διατηρούν την κυριότητα της οργανωτικής μνήμης, να δημιουργούν ιδιόκτητα περιβάλλοντα μάθησης και να χρησιμοποιούν ένα επίπεδο ενορχήστρωσης που δεν συνδέεται με ένα μόνο μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης.
Η Microsoft “τυχαίνει” να πουλάει την υποδομή cloud, τα εργαλεία ανάπτυξης, τα προϊόντα ασφαλείας, τις βάσεις δεδομένων, τις υπηρεσίες Τεχνητής Νοημοσύνης και την τεχνολογία ενορχήστρωσης που απαιτούνται για την κατασκευή ακριβώς αυτού του είδους του περιβάλλοντος.
Το μήνυμα είναι ουσιαστικά το εξής: Μην εμπιστεύεστε έναν πάροχο Τεχνητής Νοημοσύνης με όλες τις γνώσεις σας. Αντίθετα, τοποθετήστε την υποδομή γύρω από αυτή τη γνώση μέσα στο Microsoft Azure.
Αυτό όμως δεν είναι ανεξαρτησία. Είναι μια διαφορετική εκδοχή της εξάρτησης.
Ο Nadella συνιστά επίσης στις εταιρείες να έχουν τη δυνατότητα εναλλαγής μεταξύ μοντέλων.
“Αναρωτηθείτε: Εάν κάποιο από τα μοντέλα που χρησιμοποιείτε αφαιρεθεί, θα εξακολουθείτε να έχετε τη δυνατότητα να λειτουργείτε και να βελτιστοποιείτε τις αξιολογήσεις σας χρησιμοποιώντας άλλα μοντέλα;”
Αυτή είναι μια καλή συμβουλή, ειδικά καθώς οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης αλλάζουν τιμές, αποσύρουν μοντέλα, ξαναγράφουν όρους και εισάγουν νέους περιορισμούς χωρίς προειδοποιήσεις.
Ωστόσο, η ανησυχία της Microsoft σχετικά με το κλείδωμα μοντέλου δεν επεκτείνεται απαραίτητα στο κλείδωμα cloud, το κλείδωμα λογισμικού, το κλείδωμα ταυτότητας ή το κλείδωμα σουίτας παραγωγικότητας. Η Microsoft προφανώς θα προτιμούσε οι επιχειρήσεις να παραμένουν ευέλικτες σχετικά με το ποιο μοντέλο χρησιμοποιούν, υπό την προϋπόθεση ότι η περιβάλλουσα υποδομή παραμένει εντός του οικοσυστήματός της.
Η ανάρτηση του Nadella μοιάζει εν μέρει με προειδοποίηση και εν μέρει με διαφημιστική πρόταση για την Τεχνητή Νοημοσύνη ιδιωτικών επιχειρήσεων που λειτουργεί σε συστήματα που ελέγχονται από τη Microsoft.
Αν και τα δελτία τύπου θα είναι από πολύ επιλεγμένα έως και σπάνια, είπα να περάσω … γιατί καμιά φορά κρύβονται οι συντάκτες.
