Smart TVs: Το μεγάλο ψέμα με την ιδιωτικότητα και την τεχνολογία ACR

Πρόσφατα, προέκυψαν αναφορές για ότι οι τηλεοράσεις της LG “ψαχουλεύουν” το τοπικό σας δίκτυο, ότι “ακούνε” τι συμβαίνει στον χώρο γύρω τους, ακόμη και όταν η τηλεόραση είναι, υποτίθεται κλειστή.

Ορισμένες από αυτές τις φωνητικές εντολές αποθηκεύονταν σε μορφή απλού κειμένου και μεταφορτώνονταν στο διαδίκτυο.

Η απάντηση της LG; Αρνήθηκε τα πάντα.

Όμως όλο αυτό ήταν η πηγή μιας νέας μελέτης από το Πανεπιστήμιο Northeastern, στο πλαίσιο της οποίας διεξήχθησαν 5.943 πειράματα σε δώδεκα εμπορικές “έξυπνες” τηλεοράσεις (smart TVs).

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες smart TV χρησιμοποιούν την τεχνολογία αυτόματης αναγνώρισης περιεχομένου (Automatic Content Recognition ή  ACR), η οποία καταγράφει στιγμιότυπα ήχου ή βίντεο από το περιεχόμενο που παρακολουθείται και στη συνέχεια, αξιοποιεί εμπορικά αυτά τα δεδομένα για τη δημιουργία εξατομικευμένων προφίλ των θεατών.

Οι κατασκευαστές τηλεοράσεων υποστηρίζουν ότι οι χρήστες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εξαιρεθούν (opt-out) από αυτή τη διαδικασία, ωστόσο η επιλογή αυτή, στην πράξη, δεν λειτουργεί σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των συσκευών.

Εταιρείες όπως η Vizio, στις περισσότερες περιπτώσεις, αγνοούσαν πλήρως τα αιτήματα των καταναλωτών:

“Διαπιστώσαμε ότι η διαφημιζόμενη δυνατότητα εξαίρεσης από το ACR σταματά πλήρως την κίνηση δεδομένων που σχετίζεται με το ACR σε μόλις τέσσερα λειτουργικά συστήματα. Στο λειτουργικό Tizen της Samsung, η κίνηση που παραπέμπει σε δραστηριότητα ACR συνεχίζει να υφίσταται σε περισσότερο από το 60% των σεναρίων που εξετάστηκαν, ενώ στο SmartCast της Vizio, ένα σημείο κατάληξης (endpoint) που συνδέεται με το περιεχόμενο —και φιλοξενείται στο Amazon Kinesis— συνεχίζει να λαμβάνει δεδομένα στο 100% των περιπτώσεων όπου ο χρήστης έχει επιλέξει την εξαίρεση”.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι δεν είναι σε θέση να προσδιορίσουν το ακριβές εύρος των δεδομένων που συλλέγονται —λόγω της κρυπτογράφησης— και έτσι δεν μπορούν να γνωρίζουν με βεβαιότητα αν η Vizio παραβιάζει τεχνικά τη συμφωνία της με την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου (FTC) των ΗΠΑ:

“Η ρύθμιση εξαίρεσης δεν έχει καμία παρατηρήσιμη επίδραση στην κίνηση δεδομένων που αποστέλλονται προς το συγκεκριμένο σημείο κατάληξης. Ωστόσο, επειδή δεν μπορούμε να εξετάσουμε το περιεχόμενο των δεδομένων (payload) λόγω κρυπτογράφησης, δεν είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε αν αυτό συνιστά παραβίαση των κανονισμών με την FTC”.

Τα αποτελέσματα σχετικά με το αν η επιλογή εξαίρεσης από την παρακολούθηση μέσω ACR σταματά όντως τη διαδικασία, παρουσίασαν μεγάλη απόκλιση.

Για παράδειγμα, η Roku αγνοεί τα αιτήματα εξαίρεσης όταν οι χρήστες παρακολουθούν τα κανάλια της ίδιας της Roku.

Κανένας από τους κατασκευαστές smart TV δεν παρακολουθεί τη θέαση περιεχομένου στο Netflix, από φόβο μήπως παραβιάσει τις συμφωνίες του με τον κολοσσό του streaming.

Στην περίπτωση της Samsung, η λειτουργία εξαίρεσης λειτουργούσε όντως, στην πράξη όταν ο χρήστης παρακολουθούσε τηλεοπτικές εκπομπές μέσω κεραίας.

Σε δύο πλατφόρμες έξυπνων τηλεοράσεων (Smart TV), τα προσωπικά δεδομένα θέασης που συλλέγονται μέσω τεχνολογίας ACR παρέμεναν μη κρυπτογραφημένα, παρά τα χρόνια αρνητικής δημοσιότητας και τα σκάνδαλα που έχουν ξεσπάσει γύρω από το θέμα.

Πολλές από αυτές τις πλατφόρμες φαίνεται να παραβιάζουν τον νόμο, ωστόσο, δεδομένου ότι ο ρυθμιστικός έλεγχος στις ΗΠΑ έχει αποδυναμωθεί δραματικά, δεν υφίστανται ουσιαστικές συνέπειες.

Στην κατηγορία αυτή εμπίπτουν λειτουργικά συστήματα για έξυπνες τηλεοράσεις, όπως το VIDAA —το οποίο συναντάται κυρίως σε τηλεοράσεις των εταιρειών Hisense και Toshiba:

“Το λειτουργικό σύστημα VIDAA αποστέλλει δεδομένα ACR σε διακομιστές που διαχειρίζεται η εταιρεία Unruly, μέσω του πρωτοκόλλου MQTT και χωρίς κρυπτογράφηση. Έτσι οποιοσδήποτε έχει πρόσβαση στη διαδρομή δικτύου μεταξύ της τηλεόρασης και των εν λόγω διακομιστών μπορεί να διαβάσει τα δεδομένα αυτά. Κάθε μήνυμα περιλαμβάνει ένα αναγνωριστικό πελάτη (Client ID) —ένα μόνιμο αναγνωριστικό της τηλεόρασης που δεν μπορεί να αλλάξει—, καθώς και τη ζώνη ώρας, το όνομα της εφαρμογής, την πηγή εισόδου (π.χ. κεραία, HDMI), το κανάλι της κεραίας και ένα “αποτύπωμα” ήχου (audio fingerprint)”.

Η νέα αυτή μελέτη αποδεικνύει περίτρανα ότι οι “έξυπνες” τηλεοράσεις έχουν μετατραπεί σε δούρειους ίππους μέσα στα ίδια μας τα σπίτια. Παρά τις υποσχέσεις των κατασκευαστών για έλεγχο των δεδομένων μας, η επιλογή εξαίρεσης (opt-out) αποδεικνύεται στην πράξη ένα επικοινωνιακό τέχνασμα χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.

Με τα ρυθμιστικά όργανα να αδυνατούν να επιβάλουν αυστηρές κυρώσεις και τις εταιρείες να διακινούν ακόμη και μη κρυπτογραφημένα προσωπικά δεδομένα, η ευθύνη πέφτει πλέον στους ίδιους τους καταναλωτές.

DOI: https://dl.acm.org/doi/10.1145/3646547.3689013

×Πρωτότυπο ↗