“Χρειαζόμαστε δημόσια κοινωνικά δίκτυα για να ξεφύγουμε από τη Silicon Valley;” αναρωτιέται ένα άρθρο γνώμης στην ισπανική εφημερίδα El Pais.
Υποστηρίζει ότι είναι απαραίτητο επειδή οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης “έχουν εδραιωθεί σαν μονοπώλια, με ένα επιχειρηματικό μοντέλο που επιζητεί την παραβίαση του απορρήτου μας, την αναζήτηση και συλλογή δεδομένων για την πώληση διαφημίσεων…”
Μεταξύ των προτάσεων και των εναλλακτικών λύσεων σε αυτές τις πλατφόρμες, η ιδέα των δημόσιων δικτύων κοινωνικής δικτύωσης αναφέρεται συχνά. Φανταστείτε, για παράδειγμα, ένα Twitter για την Ευρωπαϊκή Ένωση ή ένα Facebook που διαχειρίζονται μέσα ενημέρωσης όπως το BBC.
Τον Φεβρουάριο, ο Ισπανός πρωθυπουργός Pedro Sánchez ζήτησε “την ανάπτυξη των δικών μας προγραμμάτων περιήγησης, ευρωπαϊκών δημόσιων και ιδιωτικών κοινωνικών δικτύων και υπηρεσιών ανταλλαγής μηνυμάτων που χρησιμοποιούν διαφανή πρωτόκολλα”. Ο πρώην Ισπανός πρωθυπουργός José Luis Rodríguez Zapatero — ο οποίος κυβέρνησε από το 2004 έως το 2011 — και το αριστερό μπλοκ Sumar στο ισπανικό κοινοβούλιο πρότειναν επίσης κάτι παρόμοιο. Και, το 2021, ο πρώην ηγέτης του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος Jeremy Corbyn έκανε μια παρόμοια πρόταση.
Με την πρώτη ματιά, φαίνεται καλή ιδέα: μια δημόσια πλατφόρμα δεν θα απαιτούσε αλγόριθμους που έχουν σχεδιαστεί για να διεγείρουν τον εθισμό και την αντιπαράθεση, ούτε θα χρειαζόταν να συλλέγει ιδιωτικές πληροφορίες για την πώληση διαφημίσεων.
Μια τέτοια πλατφόρμα θα μπορούσε ακόμη και να διευκολύνει τις δημόσιες συζητήσεις, όπως αναφέρει ο James Muldoon, καθηγητής στο Essex Business School και συγγραφέας του Platform Socialism: How to Reclaim our Digital Future from Big Tech (2022)…
Θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική λύση που θα συνέβαλε στον πλουραλισμό των πλατφορμών και θα διασφάλιζε ότι δεν εξαρτόμαστε από μερικούς δισεκατομμυριούχους. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια εποχή που συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο ότι η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη και ότι οι ιδιωτικές πλατφόρμες ανταποκρίνονται τόσο σε οικονομικά όσο και σε πολιτικά συμφέροντα.
Υπάρχουν και άλλες δυνατότητες. Έχει πολύ περισσότερο νόημα για το κράτος να επενδύει ή να συνεργάζεται με αποκεντρωμένα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης που βασίζονται σε δωρεάν και διαλειτουργικό λογισμικό. Αυτό θα επιτρέπει τη φορητότητα των πληροφοριών και του περιεχομένου.
Ο Cory Doctorow, προτείνει τη συνεργασία του κράτους με τα συστήματα λογισμικού, τους προγραμματιστές ή τους διακομιστές για υπάρχουσες πλατφόρμες ανοιχτού κώδικα, όπως το αμερικανικό δίκτυο Bluesky ή η γερμανική εταιρεία Mastodon. Αναφέρει επίσης ότι η ανάκτηση της ψηφιακής ανεξαρτησίας είναι απίστευτα σημαντική, απίστευτα δύσκολη και απίστευτα επείγουσα.
Το άρθρο αναγνωρίζει επίσης την επιλογή “νομοθετικών πρωτοβουλιών — όπως οι αντιμονοπωλιακοί νόμοι ή ακόμη και οι αυστηρότεροι κανονισμοί όπως αυτούς που επιβάλλονται στην Ευρώπη — που περιορίζουν ή αποτρέπουν τον καπιταλισμό της επιτήρησης. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες έχουν μία από τις μεγαλύτερες ομάδες lobbying στην ΕΕ, με τη Meta να είναι αυτή που ξοδεύει τα περισσότερα χρήματα…
Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….
