Το 2014 η Microsoft ήταν πεπεισμένη ότι ένα σφραγισμένο κοντέινερ στον πυθμένα του ωκεανού θα μπορούσε να προσφέρει τρόπους βελτίωσης της συνολικής αξιοπιστίας των κέντρων δεδομένων, οπότε το 2015 δοκίμασε το πρώτο υποβρύχιο κέντρο δεδομένων.
Αφού εργάστηκε για το σχεδιασμό της και απέδειξε τη βιωσιμότητά του, η εταιρεία βύθισε το 2018 ένα pod γεμάτο διακομιστές στα ανοικτά των ακτών των νησιών Orkney της Σκωτίας.
Το υποβρύχιο κέντρο δεδομένων των Βόρειων Νήσων κατασκευάστηκε από την Naval Group και τη θυγατρική της Naval Energies. Η Green Marine που εδρεύει στο νησί Orkney συμμετείχε επίσης, υποστηρίζοντας την Naval Group και την Microsoft στην ανάπτυξη, τη συντήρηση, την παρακολούθηση και την ανάκτηση του κέντρου δεδομένων, το οποίο διαχειριζόταν η Microsoft.
Το κέντρο δεδομένων αναπτύχθηκε στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Θαλάσσιας Ενέργειας, το οποίο είναι ένας τόπος δοκιμών για ανεμογεννήτριες και μετατροπείς ενέργειας κυμάτων.
Σε μια δημοσίευση ιστολογίου, η εταιρεία ανέφερε λεπτομερώς πως πραγματοποίησε την ανάκτηση του υποβρύχιου κέντρου δεδομένων, το οποίο είχε βυθιστεί 117 μέτρα βάθος στον ωκεανό. Το pod περιείχε 864 διακομιστές μαζί με σχετική υποδομή ψύξης.
“Οι σταθερά δροσερή θάλασσα κάτω από την επιφάνεια επιτρέπει ενεργειακά αποδοτικά κέντρα δεδομένων. Για παράδειγμα, μπορούν να αξιοποιήσουν υδραυλικά ανταλλαγής θερμότητας όπως αυτά που βρίσκονται στα υποβρύχια”, αναφέρει η δημοσίευση στο blog.
Μετά την ανάκτησή του, το δοχείο καθαρίστηκε και στάλθηκε για υγειονομικούς ελέγχους. Η Microsoft δήλωσε ότι υπήρχαν μερικοί χαλασμένοι διακομιστές και μερικά καλώδια, αλλά ο Ben Cutler, διευθυντής του project στην ερευνητική ομάδα Special Projects της Microsoft, ο οποίος ηγείται επί του παρόντος την πρωτοβουλία υποβρύχιου κέντρου δεδομένων γνωστό και ως Project Natick, ισχυρίστηκε ότι οι διακομιστές στο υποβρύχιο κέντρο δεδομένων ήταν οκτώ φορές πιο αξιόπιστοι από εκείνους της ξηράς.
“Η ομάδα υποθέτει ότι η ατμόσφαιρα του αζώτου, η οποία είναι λιγότερο διαβρωτική από το οξυγόνο, και η απουσία ανθρώπων που μπορεί να χαλάσουν κάτι, είναι οι κύριοι λόγοι που κάνουν την διαφορά. Εάν η ανάλυση αποδειχθεί σωστή, η ομάδα μπορεί να είναι σε θέση να μεταφέρει τα ευρήματα στα κέντρα δεδομένων εδάφους,” αναφέρει στο blog.
Ο Cutler ανέφερε ότι η ομάδα θα σκεφτεί τώρα σενάρια για τη χρήση υποβρύχιων κέντρων δεδομένων, όπως τη χρήση ενός υποβρύχιου κέντρου δεδομένων με ένα υπεράκτιο αιολικό πάρκο. Άλλα οφέλη μπορεί να είναι και η εξάλειψη της ανάγκης χρήσης ανταλλακτικών, είπε, σημειώνοντας ότι η υψηλή αξιοπιστία των διακομιστών σημαίνει ότι οι λίγοι που παρουσίαζαν πρόβλημα θα μπορούσαν απλά να απενεργοποιηθούν.
Επιπλέον, ανέφερε ότι το Project Natick έδειξε ότι τα κέντρα δεδομένων θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και να διατηρήσουν μια ψυχρή θερμοκρασία χωρίς να χρησιμοποιήσουν πόρους γλυκού νερού.
Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….
