Η εμπλοκή της τεχνολογίας και της πολιτικής είναι πλέον αδύνατο να αγνοηθεί, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τα όρια μεταξύ της Silicon Valley και της Washington αρχίζουν να εξαφανίζονται.
Στην ορκωμοσία του Προέδρου Trump, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των Amazon, Meta και Alphabet είχαν εξέχουσες θέσεις – αφού ήταν μπροστά ακόμα και από του; από τους υποψηφίους του υπουργικού συμβουλίου – ένα αδιαμφισβήτητο σημάδι του πόσο στενά συνδέονται πλέον οι αμερικανικές εταιρείες με τις εθνικές πολιτικές ατζέντες.
Όχι δεν πρόκειται για έναν απλό συμβολισμό. Αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη μετατόπιση: οι αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας ευθυγραμμίζονται με μια εγχώρια βιομηχανική στρατηγική που αντιμετωπίζει το cloud, την Τεχνητή Νοημοσύνη και την ψηφιακή υποδομή σαν εργαλεία γεωπολιτικής ισχύος.
Για την Ευρώπη, οι επιπτώσεις γίνονται όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθούν.
Ο υπουργός Τεχνητής Νοημοσύνης και Ψηφιακής Ανάπτυξης της Γαλλίας προειδοποίησε για ψηφιακούς “θηρευτές” που υπονομεύουν την ευρωπαϊκή αυτονομία.
Στη Γερμανία, οι κυβερνητικές υπηρεσίες έχουν αρχίσει να καταργούν σταδιακά το Microsoft Teams για εγχώρια εργαλεία συνεργασίας. Στη Δανία, βρίσκεται σε εξέλιξη μια εθνική μετάβαση σε συστήματα Linux ανοιχτού κώδικα.
Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Σηματοδοτούν τα πρώτα στάδια ενός κινήματος ψηφιακής κυριαρχίας, ενός κινήματος που καθοδηγείται από τον πραγματισμό αλλά και από την πολιτική.
Για την Ευρώπη, η ανάκτηση του ελέγχου των ψηφιακών υποδομών δεν είναι πλέον μια περιθωριακή ιδέα. Είναι μια στρατηγική επιταγή.
Η εξάρτηση της Ευρώπης από ξένους υπερεπενδυτές είναι βαθιά και μακροχρόνια. Η πλειονότητα των κυβερνητικών υπηρεσιών, των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και των υποδομών του ιδιωτικού τομέα λειτουργούν σε πλατφόρμες που ελέγχονται από τη Microsoft, την Amazon Web Services (AWS) και την Google.
Αυτή η εξάρτηση έχει εδραιωθεί τόσο πολύ που περνούσε απαρατήρητη, μέχρι τώρα.
Σκεφτείτε τον νόμο CLOUD των ΗΠΑ, ο οποίος δίνει στις αμερικανικές αρχές το δικαίωμα πρόσβασης σε δεδομένα που είναι αποθηκευμένα σε διακομιστές που ανήκουν στις ΗΠΑ, ακόμη και αν αυτά τα δεδομένα βρίσκονται στην Ευρώπη.
Για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις της ΕΕ, αυτό δημιουργεί μια θεμελιώδη αντίφαση: τα δεδομένα τους υπόκεινται ταυτόχρονα σε τοπικούς νόμους περί απορρήτου, όπως ο GDPR, αλλά και σε ξένους νόμους επιτήρησης.
Η υποδομή cloud είναι κρίσιμη και ο έλεγχος από διαφορετικές δικαιοδοσίες και διαφορετικά συμφέροντα, σκοτώνει το απόρρητο.
Κάπου εδώ θα πρέπει να ψάξουμε για την στροφή προς την ψηφιακή αυτοδιάθεση – μια στροφή που αναγνωρίζει την κυριαρχία σαν θεμέλιο για την ανθεκτικότητα. Για πολύ καιρό, το ψηφιακό μέλλον της Ευρώπης έχει ανατεθεί σε εξωτερικούς συνεργάτες.
Τώρα λοιπόν θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η πραγματική ανεξαρτησία απαιτεί την κατοχή του cloud, από την υποδομή και την ταυτότητά του έως την κατοχή των δεδομένων και των εφαρμογών.
Αν και τα δελτία τύπου θα είναι από πολύ επιλεγμένα έως και σπάνια, είπα να περάσω … γιατί καμιά φορά κρύβονται οι συντάκτες.
