Έχετε δει ποτέ φωλιά πουλιού κατασκευασμένη με οπτικά καλώδια από drones μάχης; Αυτό το θλιβερό θέαμα ανακαλύφθηκε στην περιοχή Ντονμπάς της Ουκρανίας, η οποία έχει δει σφοδρές μάχες από το 2014.
Η εικόνα δημοσιεύτηκε στο X από την Olena Tregub, συνιδρύτρια της Ανεξάρτητης Επιτροπής Άμυνας κατά της Διαφθοράς, η οποία απέδωσε την φωτογραφία στον ερευνητή Oleh Malchenko. Σύμφωνα με την ανάρτηση, μια ρωσική βόμβα έριξε ένα δέντρο στο Ντονμπάς και η φωλιά ξεπρόβαλε ανάμεσα από τα σπασμένα κλαδιά.
Η μικρή κατασκευή φαίνεται να έχει δημιουργηθεί από χόρτα και λεπτές κλωστές οπτικών ινών, το είδος που αφήνουν όλο και περισσότερο πίσω τους τα drones και από τις δύο πλευρές του πολέμου. Δείχνει πώς τα σύγχρονα πεδία μάχης δεν είναι γεμάτα με θραύσματα οβίδων και καμένα οχήματα, αλλά και με φθηνή καλωδίωση, μαζικής παραγωγής όπλων.
Σε αντίθεση με τα τηλεκατευθυνόμενα FPV drones, τα οπτικά drones έχουν ένα φυσικό καλώδιο πίσω τους, δίνοντας στους χειριστές μια σύνδεση που δεν μπορεί να μπλοκαριστεί από τον παραδοσιακό ηλεκτρονικό πόλεμο. Το προφανές μειονέκτημα είναι ότι κάθε πτήση μπορεί να αφήσει μίλια σχεδόν αόρατου πλαστικού νήματος σε χωράφια, δρόμους, δάση και χαρακώματα.
Ορισμένα καρούλια που χρησιμοποιούνται από αυτά τα drones μπορούν να εκτείνονται έως και τα 65 χλμ., ενώ τα προηγούμενα συστήματα είχαν εμβέλεια περίπου 42 χλμ.
Όσον αφορά τα πουλιά, το υλικό είναι απλώς ένα ακόμη υλικό για την κατασκευή φωλιάς. Είναι ελαφρύ, εύκαμπτο, ανθεκτικό και πιθανότατα παρέχει κάποια μόνωση. Η άγρια ζωή φαίνεται να επαναχρησιμοποιεί τα απόβλητα του πολέμου, μια δύσκολη εικόνα που δυστυχώς είναι πραγματικότητα.
Οι ερευνητές έχουν προειδοποιήσει ήδη ότι τα καλώδια οπτικών ινών θα μπορούσαν να γίνουν ένα μακροπρόθεσμο περιβαλλοντικό πρόβλημα στην Ουκρανία.
Η Βρετανική Ένωση Ορνιθολόγων έχει γράψει ότι οι πολυμερείς οπτικές ίνες που χρησιμοποιούνται στα drones θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κινδύνους για τα πουλιά, τις νυχτερίδες αλλά και τα θηλαστικά που ζουν στο έδαφος, καθώς θα διασπαστούν σε μικροπλαστικά με την πάροδο του χρόνου.
Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….
