Το πλαστικό που μπορεί να διασπαστεί μόνο του όταν δεν χρειάζεται πια ακούγεται σαν κάτι από επιστημονική φαντασία, αλλά ορισμένοι Κινέζοι επιστήμονες έφεραν την ιδέα πιο κοντά στην πραγματικότητα. Το πρωτότυπό τους ενσωματώνει αδρανή βακτήρια μέσα σε ένα πολυμερές, δημιουργώντας ένα υλικό που μπορεί να ενεργοποιηθεί κατόπιν εντολής και να διαλυθεί χωρίς να αφήνει πίσω του θραύσματα μικροπλαστικού.
Επιστήμονες στα Ινστιτούτα Προηγμένης Τεχνολογίας της Shenzhen ανέπτυξαν ένα “ζωντανό πλαστικό” με ενσωματωμένο διακόπτη εξουδετέρωσης. Το υλικό περιέχει σπόρια από το τροποποιημένο Bacillus subtilis, ένα κοινό βακτήριο του εδάφους, που παραμένουν ανενεργά κατά τη διάρκεια της κανονικής χρήσης.
Όταν εκτίθενται στο ερέθισμα, τα σπόρια ξυπνούν και παράγουν ένζυμα που τρώνε και χωνεύουν το πλαστικό εκ των έσω.
Η εργασία, που δημοσιεύτηκε στο ACS Applied Polymer Materials, βασίζεται σε προηγούμενα πειράματα ζωντανού πλαστικού που χρησιμοποιούσε κυρίως ένα μόνο ένζυμο.
Η ομάδα χρησιμοποίησε δύο ξεχωριστά βακτηριακά στελέχη που συνεργάζονται. Το ένα παράγει λιπάση Candida antarctica, η οποία κόβει τυχαία μακριές αλυσίδες πολυμερών σε μικρότερα κομμάτια. Το άλλο παράγει λιπάση Burkholderia cepacia, η οποία “μασάει” αυτά τα θραύσματα μέχρι να μειωθούν σε μικρά μόρια.
Οι ερευνητές ανέμειξαν τα αδρανή σπόρια με πολυκαπρολακτόνη, έναν πολυεστέρα που χρησιμοποιείται σε ίνες τρισδιάστατης εκτύπωσης και σε ορισμένα διαλυτά χειρουργικά ράμματα.
Όταν το πλαστικό τοποθετήθηκε σε θρεπτικό ζωμό που θερμάνθηκε στους 122 βαθμούς Φαρενάιτ (50 βαθμούς Κελσίου), τα σπόρια ενεργοποιήθηκαν και η μεμβράνη αποικοδομήθηκε πλήρως εντός έξι ημερών.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η διαδικασία δεν δημιούργησε μικροπλαστικά σωματίδια, κάτι που θα μπορούσε να το κάνει πιο ελκυστικό από τα συμβατικά βιοδιασπώμενα πλαστικά, τα οποία συχνά θρυμματίζονται πριν διασπαστούν πλήρως.
Cover
https://doi.org/10.1021/acsapm.5c04611
Αν και τα δελτία τύπου θα είναι από πολύ επιλεγμένα έως και σπάνια, είπα να περάσω … γιατί καμιά φορά κρύβονται οι συντάκτες.
