Facebook, το φαινόμενο του τραβάτε με κι ας κλαίω

Το Facebook ανακοίνωσε πρόσφατα ότι έχει πλέον πάνω από 2 δισεκατομμύρια μηνιαίους χρήστες. Αυτό κάνει τον «πληθυσμό» του, μεγαλύτερο από αυτόν της Κίνας, των ΗΠΑ, του Μεξικού και της Ιαπωνίας. Η δημοτικότητά του, μαζί με την επιρροή που ασκεί στην κοινωνία, είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

Όμως για πάρα πολλούς η εμπειρία της πραγματικής χρήσης του site κυμαίνεται κάπου μεταξύ του εθιστικού και του ενοχλητικού. Μια νέα έρευνα δείχνει ότι ο λόγος για αυτό είναι πολύ απλός.

Δες περισσότερα άρθρα του iGuRu.gr όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google.

Το iGuRu.gr προτιμώμενη πηγή

Γιατί:

Το τι συμβαίνει με τους άλλους ανθρώπους μας αφορά, όπως μας αφορά και το πώς αισθανόμαστε γι ‘αυτούς.

Για τον CEO του Facebook Mark Zuckerburg και τους συναδέλφους του, το ήθος πίσω από το κοινωνικό δίκτυο είναι απλό. Επιδιώκει να “δώσει στους ανθρώπους τη δύναμη να δημιουργήσουν μια κοινότητα και να φέρουν τον κόσμο πιο κοντά”.

Η προσφορά της δυνατότητας στους ανθρώπους να συνδεθούν με φίλους και να μοιραστούν σημαντικό περιεχόμενο, στοχεύει στην ενίσχυση των σχέσεων και των κοινωνικών δεσμών.

Το γεγονός ότι αυτή είναι μια μάλλον ιδεαλιστική εικόνα της κοινωνίας μας, δεν εμπόδισε την άνθηση της εταιρείας. Ωστόσο, εξετάζοντας το τι κάνουν οι άνθρωποι στην ιστοσελίδα, πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και τι αισθάνονται για τη συμπεριφορά φίλων και γνωστών, δείχνει ότι η αλήθεια είναι μάλλον πιο περίπλοκη.

Αθόρυβοι παρατηρητές

Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε εξέτασε προσεκτικά και ένα επιλεγμένο δίκτυο με πάνω από 100 χρήστες του Facebook. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν πώς συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τον ιστότοπο και παραμένουμε συνδεδεμένοι με τους ανθρώπους μέσω αυτού, παρόλο που συχνά οι “φίλοι” μας ενοχλούν ή γενικότερα μας προσβάλλουν.

Το καταπληκτικό είναι ότι να αμφισβητήσουμε ή να αποκόψουμε τους δεσμούς, συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε το Facebook για να τα παρακολουθούμε σιωπηλά – και έτσι ίσως μπορούμε να έχουμε την ευχαρίστηση να τους κρίνουμε.

Με άλλα λόγια, το Facebook αντανακλά τη δυναμική που βρίσκεται στην καρδιά όλων των πραγματικών ανθρώπινων σχέσεων. Ακριβώς όπως και στην offline ζωή, οι άνθρωποι προσπαθούν να ανοίξουν και να συνδεθούν μεταξύ τους, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις καθημερινές τριβές της φιλίας.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα πράγματα που δείχνει η έρευνα είναι και ο μεγάλος αριθμός των ανθρώπων που δήλωσαν ότι συχνά προσβάλλονταν από αυτά που δημοσίευαν οι φίλοι τους. Οι δημοσιεύσεις που προκαλούν το αίσθημα της αδικίας, ή προσβολής αφορούν εξτρεμιστικές ή ισχυρές πολιτικές απόψεις (ρατσισμός, ομοφοβία, πολιτικές απόψεις) και πραγματοποιούνται (κακά τα ψέματα) για την υπερπήδηση της καθημερινής ρουτίνας αλλά και για ακούσια ή εκούσια αυτοπροβολή.

Γιατί το κάνουμε αυτό;

Ο λόγος που συμβαίνουν όλα αυτά οφείλεται σε διάφορους παράγοντες που είναι εγγενείς στο είδος της τεχνολογίας επικοινωνιών που αντιπροσωπεύει το Facebook. Πρώτον, υπάρχει ένας συγκεκριμένος τύπος ποικιλομορφίας που υπάρχει στα ηλεκτρονικά δίκτυα των ανθρώπων. Δηλαδή, μια ποικιλομορφία ανθρώπων από διαφορετικούς τομείς της ζωής του καθενός από μας συγκεντρώνονται σε ένα χώρο.

Στο Facebook, γράφετε το μήνυμά σας χωρίς να γνωρίζετε ποιος ακριβώς θα το διαβάσει, αλλά γνωρίζοντας ότι το πιθανό κοινό θα περιλαμβάνει ανθρώπους από διαφορετικούς τομείς της ζωής σας που έχουν μια σειρά διαφορετικών αξιών και πεποιθήσεων.

Στις συνομιλίες πρόσωπο με πρόσωπο, είναι πιθανό να μιλήσετε με τον πατέρα σας, τους συναδέλφους εργασίας ή τους φίλους σας από το δημοτικό σχολείο σε ξεχωριστά περιβάλλοντα, χρησιμοποιώντας διαφορετικούς τρόπους επικοινωνίας. Ενώ στο Facebook θα δουν όλοι την ίδια πλευρά σας, καθώς και θα διαβάσουν τις απόψεις αυτών με τους οποίους συνδέεστε.

Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι συμμετέχουν σε προσωπικές συνομιλίες σε έναν πολύ πιο δημόσιο χώρο από ό, τι πριν και ότι τα διαφορετικά συστήματα αξιών που έχουν όλοι αυτοί οι διαφορετικοί “φίλοι” μπορούν εύκολα να έρθουν σε σύγκρουση.

Αλλά η φύση των δεσμών που έχουν οι άνθρωποι στο Facebook σημαίνει ότι συχνά δεν μπορούν να ξεφύγουν απλά από αυτούς που βρίσκουν ενοχλητικές ή προσβλητικές διάφορες δημοσιεύσεις.

Για παράδειγμα, εάν ένας συνάδελφος σας ή ένας συγγενής σας προσβάλλει, είναι πιθανό να υπάρχουν κάποιοι λόγοι εργασιακού καθήκοντος ή κάποια οικογενειακή ευθύνη που σημαίνει ότι δεν θα θελήσετε να τους διαγράψετε από τους φίλους σας.

Έτσι τα μέλη του κοινωνικού δικτύου, κάνουν διακριτικές αλλαγές στις ρυθμίσεις τους στην ιστοσελίδα για να περιορίσουν τις δημοσιεύσεις που θεωρούν προσβλητικές από την εμφάνισή τους στο news feed τους, χωρίς να προκαλούν συγκρούσεις.

Ωστόσο, κανένας από τα δείγματα της έρευνας δεν ανέφερε ότι μείωσε τη χρήση του Facebook λόγω των συχνών αντιπαραθέσεων…. κατά το “τραβάτε με κι ας κλαίω.”

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το The Conversation

Οι προσθήκες δικές μας…

giorgos

Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….