Tennis for Two: Πριν από την εποχή του ηλεκτρονικού πινγκ πονγκ, με τις κίτρινες κουκκίδες, δεν υπήρχαν ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ή μήπως υπήρχαν;
Πάνω από πενήντα χρόνια πριν, χιλιάδες επισκέπτες περίμεναν στη ουρά στο Εθνικό Εργαστήριο Brookhaven (Brookhaven National Laboratory) για να παίξουν το “Τένις για δύο”, ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι τένις που είναι αναμφισβήτητα ο πρόδρομος του σύγχρονου βιντεοπαιχνιδιού.
Το Tennis for Two κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 18 Οκτωβρίου του 1958, σε μία από τις μέρες επισκεπτών του Εργαστηρίου. Δύο άνθρωποι μπορούσαν να παίζουν ταυτόχρονα τένις με το ηλεκτρονικό παιχνίδι, χρησιμοποιώντας ξεχωριστούς ελεγκτές που συνδέονταν με έναν αναλογικό υπολογιστή. Το παιχνίδι προβαλλόταν σε έναν παλμογράφο που είχε τον ρόλο οθόνης.
Ο δημιουργός του παιχνιδιού, William Higinbotham, ήταν πυρηνικός φυσικός βραβευμένος από το Federation of American Scientists.
Οι επισκέπτες που έπεζαν το Tennis for Two, έβλεπαν δισδιάστατα την πλευρική όψη ενός γηπέδου τένις στην οθόνη του παλμογράφου. Η μπάλα, μια έντονα φωτισμένη, κινούμενη κουκίδα, άφηνε ίχνη καθώς αναπήδησε στις εναλλασσόμενες πλευρές του γηπέδου. Οι παίκτες είχαν ελεγκτές με κουμπιά και περιστρεφόμενα πλήκτρα για να ελέγξουν τη γωνία μιας αόρατης ταλάντωσης της ρακέτας του τένις.
Φυσικά ο Higinbotham δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί ότι το παιχνίδι του θα ήταν πρόδρομος μιας ολόκληρης βιομηχανίας που σε λιγότερο από πενήντα χρόνια, αντιπροσώπευε πωλήσεις ύψους 9,5 δισ. δολαρίων (το 2006 και το 2007 μόνο στις ΗΠΑ, σύμφωνα με έκθεση που δημοσίευσε η Electronic Software Association).
Πως λειτουργούσε το παιχνίδι:
Ο “εγκέφαλος” του Tennis for Two ήταν ένας μικρός αναλογικός υπολογιστής. Το βιβλίο οδηγιών ενός αναλογικού υπολογιστή της εποχής περιέγραφε τον τρόπο δημιουργίας διαφόρων καμπυλών, χρησιμοποιώντας αντιστάσεις, πυκνωτές και ρελέ. Μεταξύ των παραδειγμάτων που δίνονται στο βιβλίο ήταν και οι τροχιές μιας σφαίρας, ενός πυραύλου και μιας σφαίρας αναπήδησης. Κατά την ανάγνωση του βιβλίου οδηγιών, η σφαίρα αναπήδησης θύμισε στον Higinbotham ένα παιχνίδι τένις (PDF) και έτσι γεννήθηκε η ιδέα του Tennis for Two.
Ο Higinbotham χρησιμοποίησε τέσσερις ενισχυτές του υπολογιστή για να δημιουργήσει την κίνηση της μπάλας ενώ οι υπόλοιποι έξι ενισχυτές “καταλάβαιναν” πότε η μπάλα χτυπούσε στο έδαφος ή το δίχτυ και άλλαζαν τα χειριστήρια στο πρόσωπο που η μπάλα ήταν στο τερέν του.
Μια αναδημιουργία του “Tennis for Two” του Willy Higinbotham στην έκθεση του eGame Revolution που εμφανίζεται στο The Strong Museum of Play στο Rochester της Νέας Υόρκης. (Φωτογραφία από το bnl.gov)
____________________________
Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….
