Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί διαβάζοντας τα σχόλια των social της σελίδας μας για το ποιόν του συγγραφέα ή της συγγραφέως.
Σχόλια που σε κάνουν να αναρωτιέσαι “τι θέλει να πει ο ποιητής” ή “μα καλά γιατί δεν διαβάζει το άρθρο;” εμφανίζονται συνεχώς, δείχνοντάς μας ωστόσο τους ρόλους που έχουμε στα social media.
Πριν ξεκινήσω να αναφέρω ότι στόχος αυτής της δημοσίευσης δεν είναι να προσβάλει κανένα, αλλά να δείξει τι έχουμε παρατηρήσει τόσα χρόνια, σαν διαχειριστές αρκετών σελίδων.
Φυσικά δεν σας είναι κάτι άγνωστο, τα ίδια προφίλ μπορεί να υπάρχουν και στους φίλους σας.
Να αναφέρουμε ότι στα socials αποφασίζουμε τι θέλουμε να δείξουμε. Μέσα από το στήσιμο του προφίλ μας, και τα σχόλιά μας απαντάμε στο “ποιος είμαι”, και συστηνόμαστε μη λεκτικά.
Δεν θα σταθούμε όμως στην ψυχανάλυση των χαρακτήρων τόσο όσο στην περιγραφή της καρικατούρας.
Πάμε:
Υπάρχουν διακριτικά για να μην τους δούμε. Σπάνια μοιράζονται πληροφορίες ή γνώση και ακόμα πιο σπάνια πατάνε like ή σχολιάζουν.
Να φάνε κι οι κότες. Η χαρά του διαχειριστή της σελίδας
Σχολιάζουν και μεταφέρουν τις γνώσεις τους (σωστές ή λάθος) χωρίς καν να διαβάσουν το άρθρο.
Ναι υπάρχουν και αυτοί. Σχολιάζουν πολλές φορές για να κατηγορήσουν το iGuRu.gr χωρίς να αναφέρουν ότι ανήκουν σε κάποια άλλη ιστοσελίδα. Κάποιος πρέπει να τους μιλήσει για το doxxing.
Έχουν πολύ πλάκα που εκφράζεται με gif, εικόνες, βίντεο και σχετικές ατάκες
Υπάρχουν και αυτοί αλλά όταν πουν κάτι είναι σημαντικό και χρήσιμο. Ευτυχώς υπάρχουν.
Τίμια σχόλια, που χρήζουν βοήθειας από όλους τους άλλους.
ΟΧΙ
Τι να πούμε και εμείς οι υπόλοιποι…
Διαβάζουν τον τίτλο και έχουν άποψη χωρίς να ξέρουν τι γράφει το άρθρο. Αν προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε επιστημονικά μάλλον θα έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση της τηλεπάθειας.
Η αμφισβήτηση είναι η αρχή κάθε επιστήμης, αρκεί να συνοδεύεται και από κάποια αντί-πρόταση.
Έχετε να προσθέσετε κάποιον άλλο χαρακτήρα; Θα χαρούμε να τον δούμε στα σχόλια…
Ο Γιώργος ακόμα αναρωτιέται τι κάνει εδώ….
Οι συμφεροντολόγοι.
Είναι αυτοί που γράφουν και υποστηρίζουν αυτό που συμφέρει στους ίδιους, άσχετα αν αυτό βλάπτει τους άλλους ή γενικά το κοινωνικό σύνολο.
ΑΡΔ (*) λέμε αυτή την κατηγορία.
(* Αλήτες Ρουφιάνους Δημοσιογράφους)