Η πραγματικότητα
Κατά την επιδρομή των ΗΠΑ στο Ιράν αποδείχθηκε ότι τα data centers αποτελούν νόμιμο στόχο (όπως χαρακτηρίζονται οι στόχοι υψηλής αξίας) των εμπλεκομένων σ’ έναν πόλεμο.
Η δημιουργία ψευδεπίγραφων αναγκών
Data centers = τεχνητή νοημοσύνη. Με άλλα λόγια, τα data centers δεν είναι τίποτα περισσότερο από ότι -μέσω του marketing και ειδικότερα εκείνου που εκπορεύεται από την Nvidia αλλά και από τις λοιπές γιγάντιες εταιρείες του κλάδου– ονομάστηκε ως τεχνητή νοημοσύνη (AI).
Marketing στους υπολογιστές (α). Δεν είναι τίποτα περισσότερο από εκείνο που προ 10 ετών ώθησε το αφελές πελατολόγιο στο “να έχει την μεγαλύτερη” σε VRam κάρτα γραφικών, για να γίνει ζάμπλουτος σαν τον Ροκφέλερ, εξορύσσοντας crypto νομίσματα.
Marketing στους υπολογιστές (β). Δεν είναι τίποτ’ άλλο από ακριβοπληρωμένα άτομα (σύγχρονα μπλε κολάρα) που ως ομάδες διαφημιστών και ως δημιουργοί ψεύτικων αναγκών, συμβουλεύουν και κατευθύνουν CEO’s εταιρειών παραγωγής συστατικών ενός υπολογιστή προς όποια κατεύθυνση θέλουν.
Επί παραδείγματι, μετά τις “εξορύξεις” crypto, σε κακογραμμένα και βαριά παιχνίδια που απορροφούν “τόνους” από μνήμη της κάρτας γραφικών.
Κατοπινά στο να γίνουν όλοι οι κάτοχοι και οι χρήστες υπολογιστών και ακριβών κινητών τηλεφώνων Studio παραγωγής εφάμιλλων εκείνων της εταιρείας Lucasfilm Ltd. Παρακλάδι αυτής της ψευδεπίγραφης ανάγκης είναι και η δημιουργία πλάνης πως “το παιδί μου χρησιμοποιεί σαν επαγγελματίας το photoshop και τα συναφή προγράμματα.
Πίσω από τις σκηνές. Σκηνές που (σύμφωνα με το marketing) δεν χρειάζεται να ξέρει ο κόσμος
Τα data centers απορροφούν την συντριπτική πλειοψηφία της παραγωγής των μνημών υπολογιστή, όχι διότι το κάθε data center χρειάζεται ddr3 – ddr4 – ddr5, αλλά διότι οι εταιρείες παραγωγής μνημών αποφάσισαν ότι : δεν με ενδιαφέρει να παράγω και να πουλάω λιανικά στον Κωστάκη και στην Ελενίτσα μνήμες σαν τις προαναφερόμενες αφού μπορώ να παράγω και να πουλάω σε data centers μνήμες HBM, απ’ όπου θα οικονομάω πολλαπλάσιο χρήμα ανά γραμμή παραγωγής.
Για να μη φανούν δε κακοί, παράγουν που και που και καμία γραμμή παραγωγής ddr5 που την πουλάνε σε τιμή και … με ισοτιμία χρυσού.
Τι προκάλεσε αυτή τους η επιλογή ; – Η στρέβλωση και οι σύγχρονοι μαυραγορίτες
Την “τάση” στον κάθε … Κωστάκη και στην κάθε Ελενίτσα να σκεφτεί : μιας και έχω περίσσευμα 2 ντιμάκια μνήμης ddr4 – 16GB 6ετίας δεν βάζω μια αγγελία να τα πουλήσω σε τιμή +200% απ΄ότι τ’ αγόρασα για να πιω τσάμπα 2 εσπρέσο στη Μύκονο ;
Μάλιστα πολλοί εξ αυτών των σύγχρονων μαυραγοριτών το τερμάτισε προσθέτοντας στην αγγελία τους : έχει lifetime εγγύηση, μη ξέροντας ή μη λέγοντας την αλήθεια στον υποψήφιο αγοραστή πως, η lifetime εγγύηση ισχύει για όσο καιρό παράγεται ο συγκεκριμένος κωδικός μνήμης. Μόλις πάψει η παραγωγή, τέρμα και η εγγύηση !
Ένα βήμα πριν το τέλος
Το σύγχρονο παραγωγικό και κοινωνικό πείραμα που λέγεται “δημιουργία AI data centers” προκαλεί και αλυσιδωτή αντίδραση αύξησης τιμών σε δίσκους SSD και Nvme, μιας και η πεμπτουσία της παραγωγής των τελευταίων βρίσκεται στα ίδια εργοστάσια και στις ίδιες πρώτες ύλες εκείνων από τις οποίες κατασκευάζονται οι “δίσκοι” νέας τεχνολογίας (SSD & Nvme).
Ο απώτερος σκοπός – το τελικό στάδιο
Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που οι “παιχνιδάδες” των υπολογιστών, είχαν αντιληφθεί ότι είχαν αρχίσει να εκλείπουν από τις αγορές τα DVD παιχνιδιών και αντικαθίσταντο από “ψηφιακές άδειες” άυλης υπόστασης παιχνιδιού. Δηλαδή, πλήρωναν παίρνοντας μόνο ένα νούμερο. Έναν κωδικό. Τίποτα άλλο.
Τώρα πλέον όλος ο κόσμος, εκτός από εκείνους που πληρώνονται με μια διανυκτέρευση σε δωμάτιο του Ντουμπάι ή από εκείνους που λειτουργούν ως “χρήσιμοι ηλίθιοι” (βλ. κάνω ότι θέλει ο ζάμπλουτος CEO διότι είμαι οπαδός του) διαπιστώνει ότι η τάση που έρχεται είναι : δημιουργώ ένα τερματικό όπου, όλες μου οι εργασίες σε κειμενογράφους, υπολογιστικά φύλλα, αλλά και τα παιχνίδια μου βρίσκονται στο νέφος.
Δηλαδή σε κάποιο απομακρυσμένο server, σε data centers -σύμφωνα με την μαρκετινίστικη ορολογία- απ΄ όπου -μέσω ενός browser ή μιας πλατφόρμας, αντλώ ότι θέλω να γράψω, διαβάσω, παίξω ΧΩΡΙΣ να έχω στην κατοχή μου ΣΕ ΤΟΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ τίποτα πλην ενός thin client.
Ενός τερματικού, ενός μικρής ισχύος υπολογιστή που θα συνδέεται σε ότι ΝΟΜΙΖΩ ότι κατέχω, σε ότι ΠΙΣΤΕΥΩ ότι μου ανήκει, επειδή το έγραψα, το διόρθωσα, το αγόρασα ως ψηφιακή άδεια.
Σημ: αυτά τα “νομίζω” και “κατέχω” της ανωτέρω παραγράφου έρχονται μαζί με τα : “νομίζω ότι έχω χρήματα”, κατέχοντας crypto, και μαζί με τα “πιστεύω ότι έχω σπίτι”, παίρνοντας δάνειο διάρκειας 20-30 και 40 ετών, από τράπεζα.
Υγ. Αν με ρωτήστε αν θα πετύχει το πείραμα της ενεργοβόρας … AI η απάντησή μου είναι πως : σύμφωνα με ειδικούς του κλάδου υπολογιστών αλλά και χρηματιστές, το μέλλον της μάλλον δυσοίωνο μιας και μπορεί οι μάζες να μασάνε σανό, αλλά που και που σκέπτονται, κρίνουν και στέλνουν στα αζήτητα.
Όπως έκαναν στη φούσκα του .com …
Νεανίας αρκετών δεκαετιών που ακόμη και στα 110 μου χρόνια θα ζω με νεωτεριστικές ιδέες αλλά παλαιές Αρχές
